Avendaño e patiño e vicecervexa , entre liña e fonema, palabra e imaxe, a circulación e mesmo a ululación do intervalo, do entre medias, do entre dous. o que é o mesmo que dicir: a interrupción e, ao tempo, o afán interminable da reapropiación, da suxestión nun do que vén do outro e de fóra de un mesmo. dicía, próximo, nietzsche: por que dous? por que dúas falas para dicir unha mesma cousa? porque aquel que a di, sempre é o outro. ritmo, entre dous, curto circuíto entre escribir e pintar, palabra imaxe, isto é caosmos: o caosmos permítenos habitar o intermedio. ou como diría nun murmurio john cage, e non pode haber sentenza mellor para rematar: water writes always in plural.
